| samen sterk in arbeidsrecht

© 2019 Sprengers Advocaten
Maatwerk software door Way2Web

Publicaties

Gaat de Hoge Raad recyclen?

In de AR-annotatie van juni 2019 gaat Erica Wits in op het onderwerp slapende dienstverbanden aan de hand van de prejudicieel vragen die de kantonrechter Roermond heeft gesteld aan de Hoge Raad. Zij pleit voor een hergebruik van de rechtspraak die is ontwikkeld in het kader van kennelijk onredelijk ontslag.

Het wel en wee van de WW na de Wwz

De ontwikkelingen in het sociaalzekerheidsrecht lijken misschien wat minder spectaculair dan die in het ontslagrecht sinds de Wwz, maar verdienen zeker de aandacht. Vaker dan soms gedacht zijn deze van betekenis voor de arbeidsrechtpraktijk. In zijn artikel ‘Het nieuwe ontslag en de toegang tot de sociale zekerheid’ zette P.S. Fluit in 2014 de veranderingen in de WW ten gevolge van de Wwz op een rij.1 In dit artikel belicht ik de nadien verschenen rechtspraak en wet- en regelgeving met betrekking tot de WW, voor zover deze van betekenis is voor de arbeidsrechtsjurist.

Wake-up call voor de langdurig zieke werknemer

De laatste tijd is er veel te doen over de zogenaamde ‘slapende dienstverbanden’. Dit onderwerp haalt geregeld de krant. Ook is het een geliefd onderwerp van Kamervragen aan de Minister. Begin april kwam uitgebreid in het nieuws dat een kantonrechter in Limburg de Hoge Raad vragen gaat stellen over dit onderwerp.

Transitievergoeding bij deeltijdontslag

Een transitievergoeding is volgens de wet alleen verschuldigd indien er sprake is van een beëindiging van het dienstverband. In de wet is niets opgenomen over verschuldigdheid van de transitievergoeding bij een gedeeltelijke ontslag. Op 14 september 2018 heeft de Hoge Raad geoordeeld dat een werknemer bij een deeltijdontslag recht heeft op een gedeeltelijke transitievergoeding. In dit artikel wordt deze uitspraak toegelicht.

Ontwikkelingen in het arbeidsrecht: wetsvoorstel Arbeidsmarkt in Balans

Op 1 juli 2015 is met de invoering van de Wet Werk en Zekerheid (WWZ) het arbeidsrecht voor een groot deel gewijzigd. Op basis van de ervaringen met de WWZ sinds 2015 is de regering van mening dat de WWZ aanpassing behoeft. Minister Koolmees komt daarom met de Wet Arbeidsmarkt in Balans (WAB). De WAB is van 9 april 2018 tot 7 mei 2018 voor internetconsulatie vrijgegeven. De minister wil het wetsvoorstel voor de zomer naar de Raad van State sturen en daarna naar de Tweede Kamer. Het beoogde tijdstip van de inwerkingtreding van de WAB is 1 januari 2020. In dit artikel wordt een aantal beoogde wijzigingen in het kort op een rij gezet.

Actuele ontwikkelingen in het civiele arbeidsrecht en het ambtenarenrecht

Civiele arbeidsrecht

Uit het regeerakkoord van 2017 volgt dat het nieuwe kabinet een nieuwe balans wil vinden tussen flexibele en vaste arbeidscontracten. Het kabinet spreekt de ambitie uit dat méér mensen aan het werk komen in arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd. Daarvoor moet het voor werkgevers aantrekkelijker worden om een vast arbeidscontract aan te gaan. Om dit te realiseren worden in het regeerakkoord wijzigingen in de proeftijd, transitievergoeding, ketenregeling en redenen voor ontslag voorgesteld.

Denk aan het deskundigenoordeel, ook bij een ontslag op staande voet!

Is bij geldige dringende reden voor ontslag op staande voet sprake van een situatie waarin de overeengekomen arbeid niet wordt verricht door een oorzaak die in redelijkheid voor rekening van werkgever behoort te komen?

Het nieuwe ontslagrecht en de kookwinkel

Het ontslagrecht is “hot”. Reden: de in no time doorgevoerde wijzigingen per juni 2015, beter bekend als de Wet werk en zekerheid (‘Wwz’). En rechtgeaarde arbeidsrechtspecialisten zitten er natuurlijk bovenop. Net als inmiddels demissionair minister Asscher, die de wet naar aanleiding van kritiek al een aantal malen bijstelde.

Verbetertrajecten onder de WWZ

In de nieuwe Wet Werk en Zekerheid (WWZ) zijn de ontslaggronden limitatief opgenomen. De rechters moeten deze ontslaggronden strikt beoordelen.

Eén van de limitatieve ontslaggronden is de ongeschiktheid van de werknemer tot het verrichten van de overeengekomen arbeid (met andere woorden: disfunctioneren). Voor de ontslaggrond ‘disfunctioneren’ gelden strikte vereisten. Onder meer dient werkgever objectief te kunnen aantonen dat de werknemer onvoldoende functioneert. Daarnaast moet de werknemer door de werkgever zijn aangesproken op zijn onvoldoende functioneren. Dat is nog niet voldoende, ook moet de werknemer in de gelegenheid worden gesteld om zijn functioneren te verbeteren. Veelal wordt dan door de werkgever gesteld dat de werknemer in een verbetertraject zit. Er zijn geen vaste kaders voor het invullen van het verbetertraject. Hoe moet zo’n verbetertraject eruit zien, hoe lang moet het duren?

Een EOR oprichten?

Wij zijn een or van een farmaceutisch bedrijf met ongeveer 500 werknemers in Nederland. Ons bedrijf heeft meerdere vestigingen in Europa, het hoofdkantoor is gevestigd in Duitsland. In totaal hebben wij ongeveer 2.500 werknemers. Vaak worden besluiten genomen op Europees niveau en heeft de Nederlandse or naar ons gevoel het nakijken. De Nederlandse or wordt vaak niet betrokken bij de principiële besluiten, maar komt pas in beeld bij de uitvoering van die beslissingen op Nederlands niveau. Het gaat daarbij bijvoorbeeld om het verplaatsen van de productie of het centraliseren van bepaalde afdelingen in één land. Bij zulke beslissingen lijkt het alsof de Nederlandse bestuurder geen andere keuze heeft dan het Europese besluit uit te voeren. Wij vragen ons nu af, of het oprichten van een Europese ondernemingsraad zinvol is, en hoe dat in zijn werk gaat.

1 2 3 9

Zoek publicaties

Filter publicaties

Nieuwsbrief

Meer informatie